|
In het late
voorjaar van 1985 heb ik voor het eerst met Gérard kennis gemaakt op
het MEMO-kantoor aan het Damrak in Amsterdam, Bij MEMO wilden we een
aantal activiteieten, waar medewerkers omzet en winst mee maakten,
verzelfstandigen. Na o.a. De MEMO-Adviesgroep was de beurt aan het
geheel van cursussen, opleidingen, trainingen, etc, onder leiding
van Trudy Wigman ( later opgevolgd door Robert van Deursen). Deze
activiteiten zouden worden ondergebracht in de Stichting MEMO-Les.
Als voorzitter van Stichting MEMO vroeg ik Gérard voorzitter van de
nieuwe stichting te worden. Dat wilde hij en zo is het van start
gegaan.
Tijdens ons
gesprek vroeg hij of wij bij MEMO iemand wisten die hem bij het vak
Kleinschalige Marketing zou kunnen assisteren. Ik antwoordde dat ik
zelf dat wel wilde. Begin october werd ik halftime aangesteld bij de
TU. Het was weer een van de goede dingen, die mij in het leven zijn
overkomen. Ik dank Gérard dan ook van harte dat hij mij zijn
vertrouwen heeft gegeven.
Na drie kwart jaar
werd mijn aanstelling fulltime en dat was maar goed ook, want in de
loop van 1986 ging de gezondheid van Gérard sterk achteruit. De
situatie werd in 1987 zelfs levensbedreigend.
Op de TU heb ik
steeds meer taken van hem over moeten nemen, waaronder uiteraard het
keuzevak Kleinschalige Marketing (omgedoopt tot Ondernemerschap) en
het vakgroepbestuur. Het werd ook duidlijk dat Gérard deze leerstoel
zou moeten opgeven, wat ook gebeurde. Na vertrek van Nico Vink heb
ik korte tijd de gehele verantwoordelijkheid voor het werk van de
sectie gedragen.
In latere jaren
hebben wij sporadisch contact gehad. Wel een toespraak bij zijn
afscheid als hoogleraar (met aanbieding van een voor hem door
Patrick en mij gemaakt boekje) en zijn brief waarin hij zich
verontschuldigt voor het feit dat hij mij in de steek heeft gelaten.
Een groots gebaar, waarmee hij opening maakt voor verdere
ontwikkeling van de vriendschap.
Nadat Annelies en
ik voorjaar 2003 in Frankrijk waren neergestreken bleek Gérard in
een dorpje verder op een huisje als zomerverblijf te gebruiken.
Sindsdien zien wij elkaar zomers zeer regelmatig. Annelies is meer
in beeld en niet alleen van wege haar kookkunst. Ook het contact met
Ghislaine verdiept zich.
Oude mensen worden
verondersteld vastgeroest te zijn, maar Gérard is dat allerminst.
Niet alleen is hij fysiek in beweging, ook als persoon verandert hij
nog steeds. Hij verdiept zich op vele terreinen en is een wandelende
vraagbaak, vol met verhalen, uiteenzettingen, anecdotes en humor.
Een boeiende vriend !
Albert
|