Beste Gérard,
Wat jou en ons bindt is jouw dochter Martine.
In december van 1979 kwam mijn broer Pieter
bij ons met de vraag, of wij er iets voor voelden om Martine in huis
te nemen. Na onze kennismaking met Martine hoefden we daar niet meer
over na te denken. Het klikte meteen, en niet lang daarna nam
Martine haar intrek bij ons. Daarmee kregen wij een ‘grote dochter’,
en onze dochters Annebeth (toen 5) en Jakomijn (2) een grote zus.
Het was een feest om Martine in huis te
hebben. We hadden het supergezellig samen, onze kinderen genoten van
haar aanwezigheid. Martine en ik, Truus, hadden een
gemeenschappelijke passie: naaien. We hebben heel wat uren samen
achter de naaimachine doorgebracht! En ook nu nog pakken we wel eens
gezamenlijk een klus aan.
Martine's dochters beschouwen we zo’n beetje
als onze kleindochters, en we vinden het heerlijk als ze met hun
drietjes komen logeren.
Gérard, je hebt een prachtige dochter, en wij zijn heel dankbaar dat ze in ons leven is gekomen!
Truus en René